20 września 2024
Od 2015 r., na wzór Mahometa, w imię Allaha zamordowano około 160 000 osób. A jednak barbarzyńskie morderstwo jednego człowieka, Muatha al-Kasasbeha, jordańskiego pilota spalonego w klatce przez ISIS, wciąż jest jednym z najbardziej niezapomnianych wydarzeń pokazywanych przez media głównego nurtu.
Chociaż dzisiaj brutalni dżihadyści nadal stosują tortury, nie jest to ich główna taktyka. Skupianie się wyłącznie na powszechności stosowania tortur przez te grupy odwraca uwagę od najważniejszej roli tortur w doktrynie islamskiej, jaką jest odczłowieczanie kafirów.
Wydaje się, że pisma islamskie zawierają trzy rodzaje odniesień do przemocy i tortur.
Pierwszą z nich jest przemoc nakazowa, która ma miejsce wtedy, gdy wierzącemu zaleca się agresywne zachowanie, zwykle wobec niewierzącego. Tego rodzaju przemoc jest częsta, jak na przykład w Koranie 5:33.
Drugi typ to przemoc historyczna, taka jak okaleczenie ludu Urayna (Sahih al-Bukhari 8:82:794). W większości przypadków Mahomet wspierał tę przemoc, co czyniło te przypadki zarówno historycznymi, jak i nakazowymi.
Jednak zdecydowanie najbardziej rozpowszechnionym rodzajem przemocy w doktrynie islamskiej jest trzeci rodzaj przemocy, kiedy to Allah dopuszcza się przemocy i tortur, albo w ramach obietnicy, która ma zostać spełniona w późniejszym życiu, albo w następnym.
Apologeci często twierdzą, że jeśli przemoc nie ma charakteru normatywnego, nie stanowi to problemu; mimo to odczłowiecza niemuzułmanów i nakłania do przemocy wobec nich. Są setki takich wersetów w Koranie, księdze, która zajmuje jedną ósmą długości "Wojny i pokoju", "Les Misérables" czy "Atlas Shrugged".
Kara Allaha dla niemuzułmanów (kafirów), którzy odmawiają przejścia na islam, jest ukazana w drastyczny sposób, na przykład poprzez napicie się ropnej wody, napicie się z wrzącego źródła lub spalenie w ogniu. Jeśli Allah mówi, że na to zasługuje niemuzułmanin (kafir), jak zaskoczony powinien być niemuzułmanin (kafir), gdy członkowie społeczności islamskiej postrzegają niemuzułmanów (kafirów) jako niegodnych godności?
Mahomet jest kluczowy w zrozumieniu Koranu, pokazuje na własnym przykładzie, co Allah naprawdę miał na myśli. Jest kimś więcej niż tylko postacią historyczną. Został ustanowiony jako doskonały i wieczny przykład dla całej ludzkości przez Allaha w Koranie 89 razy (1). Dlatego możemy powiedzieć, że każdy rodzaj przemocy wobec niemuzułmanów (kafirów) występujący w Koranie, hadisach (tradycja Mahometa) lub Sirze (biografia Mahometa) należy uważać za nakaz. (2, 3)
Apologeci mogą ciągle twierdzić, że doktryna islamu nie jest doktryną przemocy, dżihadyzmu, terroryzmu, że nie mówi o zabijaniu niewinnych ludzi i że ISIS nie działa zgodnie z doktryną islamską. Ale wystarczy, że sami otworzymy Koran, hadisy czy Sirę, aby przekonać się, ile w tych tekstach jest podżegania przeciwko niemuzułmanom. To jest polityczny islam.
📖 Wsparcie doktrynalne
Koran 5:33 Jedyną nagrodą dla tych, którzy toczą wojnę z Allahem i Jego Posłańcem i walczą o zepsucie na ziemi, będzie to, że zostaną zabici lub ukrzyżowani, albo będą mieli odcięte ręce i nogi po obu stronach, lub też zostaną wypędzeni z ziemi. Taka będzie ich degradacja na świecie, a w życiu ostatecznym czeka ich straszliwy los.
Sahih Bukhari, tom 8, księga 82, numer 794:
Przekazał Anas: Niektórzy ludzie z plemienia Ukl przybyli do Proroka i przyjęli islam. Klimat Medyny im nie odpowiadał, więc Prorok nakazał im udać się do (stada dojnych) wielbłądów miłosierdzia i pić ich mleko i mocz (jako lekarstwo). Uczynili tak, a gdy wyzdrowieli ze swojej choroby (stali się zdrowi), zamienili się w renegatów (odwrócili się od islamu), zabili pasterza wielbłądów i zabrali wielbłądy. Prorok wysłał (niektóre osoby) w pościg i tak zostali (złapani i) przyprowadzeni, a prorocy nakazali, aby odciąć im ręce i nogi oraz wytłuc oczy rozpalonymi kawałkami żelaza i aby ich rany rąk i nóg nie należy kauteryzować, aż do śmierci.
📚 Źródła
(1) Mahomet jako wzór do naśladowania przez muzułmanów w Koranie
(2) Dżihad w tekstach źródłówych islamu
(3) Większy dżihad kontra mniejszy dżihad
Pickthall, Marmaduke. 1930. Znaczenie chwalebnego Koranu, tłumaczenie wyjaśniające, Nowy Jork: Alfred A. Knopf.
Khan, Muhammad M. 1997, Tłumaczenie znaczeń Sahih Al-Bukhari: arabsko-angielski. Rijad: Darussalam.