4 stycznia 2026
Większość ludzi słyszała już słowo „halal”. To arabskie słowo oznaczające coś „dozwolonego przez doktrynę islamską”. Zazwyczaj używa się go w kontekście jedzenia, ale tak naprawdę to pojęcie z prawa islamskiego obejmuje wszystkie obszary życia muzułmanina. Oprócz jedzenia halal, istnieje halal w ubiorze, bankowości, żywieniu sportowym, sztuce, podróżach – lista jest długa.
Obecnie toczy się dość ożywiona debata na temat tego, czy kraje nieislamskie powinny zezwolić na ubój i sprzedaż towarów halal, zwłaszcza produktów mięsnych. Niektórzy twierdzą, że dopuszczenie towarów i usług halal na rynek kafirów daje konsumentom większy wybór, a jednocześnie pozwala muzułmanom na pełniejszy udział w gospodarce, co z kolei sprzyja płynniejszej integracji z szerszym społeczeństwem nieislamskim. Krótko mówiąc, kafirom wmawia się, że otwarcie ich rynków na towary halal promuje różnorodność i inkluzywność. Brzmi to dobrze, ale czy to prawda?
Rozważmy przypadek Kentucky Fried Chicken w Kanadzie. Według artykułu w NOW Toronto, mieszkańcy Ontario byli oburzeni, gdy dowiedzieli się, że ich lokalne KFC przeszły na halal w maju 2024 roku. Z wyjątkiem kilku miast, KFC w Ontario zaczęły serwować kurczaka halal i zaprzestały sprzedaży produktów wieprzowych we wszystkich lokalizacjach, z wyjątkiem tych, które były w co-brandingu z Taco Bell.
Kanadyjski KFC wydał oświadczenie, w którym twierdził, że zmiany mają charakter inkluzywny i zwiększają różnorodność wyboru dla konsumentów. Zdecydowanie nie dotyczyło to mięsożernych hindusów i sikhów, których religia zabrania spożywania mięsa halal, ponieważ ubój halal nie stawia na pierwszym miejscu szybkiej i bezbolesnej śmierci zwierzęcia. Wiele osób niebędących hindusami ani sikhami sprzeciwia się halal właśnie z tego powodu. Niektórzy po prostu nie chcą jeść żywności poświęconej islamskiemu bogu, Allahowi.
Jakiekolwiek były ich powody, oburzeni klienci zaczęli publikować w mediach społecznościowych informację, że zbojkotują KFC i zamiast tego wybiorą restauracje serwujące kurczaki Popeyes lub Mary Brown, nie zdając sobie sprawy, że Mary Brown już wcześniej po cichu przeszła na halal w wielu lokalizacjach, a wiele restauracji Popeyes w Kanadzie zawsze było halal. Ruch KFC nie tylko całkowicie wyeliminował klientów wyznających hinduizm i sikhizm oraz zraził tych, którzy nie chcą jeść halal, ale także ograniczył wybór dań w menu dla osób, którym nie zależy na tym, czy kurczak jest halal, ale które lubią opcję z bekonem. Muzułmanie stanowią zaledwie około 5% populacji Kanady, dlaczego więc te restauracje tak chętnie zrażają i w wielu przypadkach tracą klientów tylko po to, by zadowolić tak małą, aczkolwiek głośną grupę demograficzną? Czy jedzą nieproporcjonalnie dużo smażonego kurczaka w porównaniu do wszystkich innych?
Nowozelandzki przemysł mięsny to kolejny przykład inkluzywności halal. Ponad 90% mięsa produkowanego w Nowej Zelandii posiada certyfikat halal. Zgodnie z prawem islamskim, ubój rytualny może być wykonywany wyłącznie przez muzułmanina. Ponadto, przepisy halal stanowią, że osoby nadzorujące muszą być muzułmanami. Biorąc pod uwagę, że Nowa Zelandia eksportuje produkty halal o wartości 3,7 miliarda dolarów rocznie, jest to ogromna dyskryminacja w miejscu pracy. To nie jest różnorodność, to jest wykluczanie.
Nawiasem mówiąc, około 43% mięsa dostępnego w Nowej Zelandii do spożycia krajowego jest halal, ale muzułmanie w tym kraju stanowią zaledwie 1,5% populacji. Według „Halal Times” w Nowej Zelandii brakuje rzeźników halal. Branża obawia się zamknięcia zakładów przetwórstwa mięsa halal i zwraca się do rządu z petycjami o wizy pracownicze dla rzeźników wyznania islamskiego, aby mogli oni obsadzić te stanowiska. Czy ci pracownicy są rzeczywiście potrzebni, aby zaspokoić popyt, czy tylko utrzymać otwarte zakłady przetwórstwa halal na przesyconym rynku?
Żywność to tylko jeden z halalowych towarów, który ma negatywny wpływ na kafirów.
Moda halal to kolejny obszar, który coraz bardziej wkracza w ich styl życia. W mediach często słyszymy o tym, jak muzułmanki padają ofiarą nienawiści, ponieważ halalowe ubrania zakrywające ich włosy i ciała czynią je widocznymi ofiarami przemocy i nękania w krajach kafirów. Nikt jednak nie chce mówić o tym, jak polityczny islam zachęca do atakowania kobiet kafirów za nieprzestrzeganie islamskich ubrań. Skoro kobiety w krajach nieislamskich padają ofiarą przemocy i nękania za nieprzestrzeganie norm islamskich, być może nadszedł czas, aby poważnie porozmawiać o tym, co oznacza dla społeczeństwa różnorodność i inkluzywność.
Bankowość islamska jest szczególnie zgubna, ponieważ potrafi przepompować ogromne ilości pieniędzy z gospodarki kafir do równoległej gospodarki ummy, którą ma finansować. Chociaż banki islamskie twierdzą, że są bardziej etyczne, ponieważ same w sobie nie pobierają odsetek, pobierają wysokie opłaty, które ostatecznie kosztują tyle samo, a nawet więcej niż pożyczka w zwykłym banku. Jednak zyski banków finansują szkoły, meczety, szpitale itp. wyłącznie dla społeczności islamskiej, czyli ummy. Finansują one firmy, zakup domów, instytucje publiczne i utrzymują obieg pieniądza w obrębie ummy. W jaki dokładnie sposób przynosi to korzyści społeczeństwu i gospodarce jako całości?
Nawet branża turystyczna zainteresowała się modą halal. Biura turystyczne zachęcają do rozwoju udogodnień halal w krajach nieislamskich, aby sprostać potrzebom turystów muzułmańskich. Byłoby to całkiem w porządku, gdyby kraje islamskie również były skłonne do większej inkluzywności w stosunku do reszty z nas, kafirów, ale generalnie tak nie jest. Polityczna doktryna islamskiej wyjątkowości głoszona przez Mahometa uniemożliwia to. W wielu przypadkach dominującą strategią krajów islamskich jest promowanie podróży halal wśród niemuzułmanów zamiast zaspokajania ich potrzeb. Należy jednak pamiętać, że niektóre kraje zezwalają na alkohol dla turystów, ale nikt nie martwi się o zapewnienie im posiłków niehalal. W wielu krajach islamskich dominującą strategią jest promowanie podróży halal wśród niemuzułmanów zamiast zaspokajania ich potrzeb. Należy jednak pamiętać, że niektóre kraje zezwalają na alkohol dla turystów, ale nikt nie martwi się o zapewnienie im posiłków niehalal. Zazwyczaj, odwiedzając kraje islamskie, od turystów niemuzułmańskich oczekuje się przestrzegania lokalnych zwyczajów i norm społecznych. Ale kiedy muzułmanie odwiedzają kraje nieislamskie, dyktaty islamu politycznego nakazują im domagać się specjalnych udogodnień i traktowania. Branża turystyczna uważa, że w ten sposób kraje nieislamskie wydają się przyjazne i gościnne, okazując życzliwość i szacunek, który nie jest odwzajemniany, a w rzeczywistości kafirzy jedynie wydają się słabi.
Wszystkie firmy islamskie są zobowiązane do płacenia zakatu (podatku religijnego lub formy jałmużny) każdego roku, tak jak ma to miejsce w przypadku indywidualnych muzułmanów. Zakat jest zatwierdzony w Koranie do ośmiu różnych celów, a jednym z nich jest finansowanie dżihadu (wspieranie tych, którzy walczą fizycznie w imię Allaha). Za każdym razem, gdy niewierny kupi halal, płaci za własną śmierć. Pomyśl o tym następnym razem, gdy wybierzesz się na shawarmę lub kebab.
Twierdzenie, że włączenie towarów i usług halal do gospodarek krajów nieislamskich zwiększa wybór, różnorodność i inkluzywność, po prostu nie wytrzymuje krytyki. KFC ograniczyło wybór i w rzeczywistości wykluczyło klientów, stając się halal. W Nowej Zelandii rzeźnicy niebędący muzułmanami nie muszą składać wniosków, a klienci mogą być zmuszeni do wyboru mięsa halal, ponieważ przesyciło ono rynek krajowy. Banki islamskie finansują równoległą, samowystarczalną gospodarkę wyłącznie dla muzułmanów. Towary i usługi halal nie rozwijają gospodarki kafirów. Zmniejszają ją. W niektórych przypadkach kafirowie wręcz ją konsumują.
Kiedy „wolność wyznania” dla nielicznych przeradza się w dyskryminację i utratę wolności dla wielu, to nie jest to wolność wyznania. To tyrania, nawet jeśli chodzi tylko o smażonego kurczaka. W rzeczywistości tak to się zaczyna.