15 listopada 2026
21 października 2026 r. Katar, Turcja, Pakistan i Indonezja podpisały w Doha „Protokół ustaleń Badr”. Oficjalne oświadczenie katarskiego Ministerstwa Obrony opisuje go jako współpracę w zakresie produkcji sprzętu obronnego, badań i rozwoju oraz szkoleń technicznych.
W doktrynie islamskiej nazwa Badr ma konkretne znaczenie. Jest to miejsce pierwszego wielkiego zwycięstwa militarnego Mahometa w dżihadzie przeciwko kafirom (niemuzułmanom).
Badr w doktrynie islamskiej
Bitwa pod Badr miała miejsce w czasie ramadanu w 624 roku. Około 300 muzułmanów stanęło naprzeciw około 1000 członków plemienia Kurajszytów. Sura 8 Koranu („Łupy”) jest poświęcona tej bitwie, a w wersecie 8:41 Koranu mowa jest o niej jako o Dniu Rozróżnienia, który zdecydowanie oddzielił muzułmanów od niewiernych. Mówi się, że Allah wzbudził strach w sercach niewiernych, aby zapewnić muzułmanom zwycięstwo (Koran 3:123-126; 8:9-12).
Zginęło siedemdziesięciu przywódców z plemienia Kurajszytów, a siedemdziesięciu wzięto do niewoli. Mahomet szydził ze zwłok, podczas gdy jego żołnierze wrzucali je do studni. Łupy wojenne rozdzielono zgodnie z zasadami, które stały się wówczas standardem i obejmowały branie niewolników do prac domowych oraz jako niewolników seksualnych.
Była to pierwsza bitwa dżihadu, która miała miejsce po hidżrze (migracji Mahometa do Medyny). Zapoczątkowała ona schemat, który konsekwentnie powtarzał się w ciągu 1400-letniej historii islamu. Najpierw islamska migracja na nowe tereny. Następnie powolna konsolidacja władzy. Wreszcie, gdy islamska władza polityczna staje się wystarczająco silna, użycie siły przeciwko kafirom.
Wzorzec doktrynalny ustanowiony pod Badr
Mahomet jest doskonałym wzorem dla wszystkich muzułmanów na wszystkie czasy (Koran 33:21), dlatego jego decyzje podjęte pod Badr stały się wzorem do naśladowania. Dżihad stanowi 31% podstawowych tekstów islamskich (9% Koranu, 21% zbioru Buchariego, 67% Sira). Jego celem jest podporządkowanie całego świata władzy islamskiej.
Bitwa pod Badr stanowiła również ważny punkt zwrotny dla popularności islamu. Po trzynastu latach głoszenia nauki w Mekce Mahomet miał zaledwie około 150 wyznawców. Więcej zyskał w Medynie, kiedy zaczął działać jako polityk. Jednak to dżihad przyniósł mu ogromny sukces. Kiedy zmarł, cała Arabia była islamska. Te same metody – najazdy, bitwy, żądania poddania się oraz podział łupów – były kontynuowane w kolejnych kampaniach.
Bitwa pod Badr jest wydarzeniem fundamentalnym, które pokazało, jak doktryna dżihadu działa w praktyce i jaką władzę z niej wynika.
Co można uczynić z kafirami
Wszystkie poniższe praktyki ustanowione pod Badr są zgodne z przykładem Mahometa:
- Zabijanie kafirów w walce: z kafirami można walczyć i ich zabijać.
Koran 8:12, 8:15-17, 8:39; Hadis, Muslim 1763.
- Zabieranie i rozdzielanie łupów wojennych (ghanima): Mienie zabrane pokonanym należy do Allaha, Mahometa i bojowników.
Koran 8:41; Koran 8:69.
- Jeńcy wojenni mogą zostać straceni lub wykupieni: Jeńcy mogą zostać straceni (zwłaszcza przywódcy lub ci, którzy stanowczo się sprzeciwiali) lub wykupieni.
Koran 8:67-69; Hadis, Muslim 1763.
- Zniewolenie jeńców (w tym kobiet i dzieci jako części łupów): Jeńcy mogą być zniewoleni i rozdzieleni. Doktryna islamska zezwala na stosunki seksualne z kobietami, które dostały się w niewolę („tymi, które posiadają wasze prawe ręce”). Praktyka brania jeńców jako łupów rozpoczęła się wraz z wczesnymi kampaniami, w tym bitwą pod Badr (chociaż zniewolenie kobiet na dużą skalę jest bardziej wyraźnie udokumentowane w późniejszych wyprawach, takich jak Banu Kurajza i Hunajn).
Koran 4:24, 23:5-6, 33:50 (ogólne zasady dotyczące jeńców/konkubin).
Pakt z Badr z 2026 r.
Wszystkie cztery państwa, które podpisały protokół ustaleń z Badr, są krajami islamskimi. Wybór tej nazwy nie jest neutralnym odniesieniem. W języku doktryny islamskiej Badr oznacza pierwszą zakończoną sukcesem dżihad przeciwko kafirom oraz początek terytorialnej ekspansji politycznego islamu.
Nazwanie porozumienia obronnego na cześć tej bitwy jest wyraźnym symbolem tego, jak przykład Mahometa jest żywy i aktualny do dziś. Ktoś zginął dziś za Mahometa, tak jak ginęli codziennie przez ostatnie 1400 lat. Podpisując porozumienie, te cztery państwa podążają za przykładem Mahometa i umieszczają swoją współpracę wojskową w ramach cywilizacyjnych ustanowionych w Badr: nieustannej dżihadu przeciwko kafirom.
CSPII analizuje doktrynę islamską w formie zapisanej w Trylogii. Badr to dżihad. Sposób traktowania kafirów, który tam się rozpoczął, pozostaje częścią tej doktryny. Kiedy państwa islamskie celowo posługują się tą nazwą w odniesieniu do paktu wojskowego, powinniśmy zrozumieć, w kogo skierowana jest ta broń.
📚 Źródła
(1) Koran
(2) Zbiory hadisów: „Sahih al-Bukhari” i „Sahih Muslim”
(3) Analiza statystyczna dżihadu w trylogii: https://www.cspii.org/learn-political-islam/methodology/statistical-analysis-political-islam/trilogy-text-devoted-jihad/
(4) Ogłoszenie paktu wojskowego z Badr: https://www.reuters.com/world/asia-pacific/turkey-qatar-pakistan-indonesia-sign-defence-cooperation-accord-ankara-says-2026-10-21/